بخش بزرگی از آیات قرآنی به تاریخ گذشتگان و تحلیل رخدادها و تبیین علل و عوامل پدید آمدن آن اختصاص یافته است. تاریخی که قرآن گزارش می کند هیچ شباهتی به تاریخی که مورخان می نگارند ندارد، بلکه حتی می توان گفت که با تاریخ تحلیلی مورخان نیز همانندی ندارد، هر چند که شباهت هایی می توان یافت وی این شباهت آن چنان نیست که بتوان آن دو را در یک مجموعه دسته بندی کرد.
تحلیل قرآن از تاریخ و بازخوانی آن به قصد عبرت آموزی انجام گرفته است؛ از این رو حتی گردشگری در آثار باستانی و تاریخی را تنها به قصد عبرت آموزی تجویز و تشویق کرده است. این بدان معناست که بر پایه آموزه های قرآنی تاریخ به نوعی تکرار می شود و شرایط بازپدیداری آن نیز به دست بشر می باشد؛ چرا که تشویق به مطالعه تاریخ گذشتگان و دیدار آثار باستانی پیشینیان به قصد عبرت آموزی به معنای آن است که این رخدادها دوباره تکرار خواهند شد. بنابراین بر مردم است تا با عبرت آموزی اجازه ندهند تا رخدادهای زیانبار و هلاکت کننده دوباره تکرار شوند.